ΑΡΧΙΚΗ>Ενδιαφέροντα Περιστατικά > Πρώτη επέμβαση στην Ελλάδα στο εν τω βάθει φλεβικό σύστημα του κάτω άκρου για αντιμετώπιση σοβαρού μεταθρομβωτικού συνδρόμου

Πρώτη επέμβαση στην Ελλάδα στο εν τω βάθει φλεβικό σύστημα του κάτω άκρου για αντιμετώπιση σοβαρού μεταθρομβωτικού συνδρόμου

Πρώτη επέμβαση στην Ελλάδα στο εν τω βάθει φλεβικό σύστημα του κάτω άκρου για αντιμετώπιση σοβαρού μεταθρομβωτικού συνδρόμου

 

Περιγραφή του περιστατικού

 

Aνδρας ασθενής, 27 ετών, υπέφερε, για χρόνια, από σοβαρό συσφικτικό πόνο στον δεξιό μηρό και την δεξιά γάμπα, κατά την βάδιση. Η έναρξη του πόνου ήταν, περίπου, στα 50 μέτρα και, περίπου, στα 100 μέτρα γινόταν αφόρητος, αναγκάζοντάς τον να σταματήσει το περπάτημα. Στην ανάπαυση, ο πόνος, χρειαζόταν, περίπου, 20-25 λεπτά για να υποχωρήσει. Το σύμπτωμα αυτό είναι γνωστό στην Ιατρική ορολογία ως “φλεβική χωλότητα” και παρατηρείται σε περιπτώσεις σημαντικών αποφρακτικών βλαβών στις μηριαίες και λαγόνιες φλέβες.   


Aλλα συνοδά προβλήματα του ασθενούς, πλέον της φλεβικής χωλότητας, ήταν:

  • αίσθημα σοβαρού καύσους στο κάτω άκρο
  • αίσθημα βάρους, ιδιαίτερα στην ορθοστασία
  • ενοχλητικότατη φαγούρα στο κάτω τριτημόριο της κνήμης
  • σημαντικό οίδημα (πρήξιμο) στο κάτω άκρο
  • σκλήρυνση “σαν πέτρα” της γάμπας (χρόνια φλεβική υπέρταση)
  • κρίσεις σοβαρού πόνου, με σκλήρυνση της γάμπας και επιδείνωση του οιδήματος (κρίσεις φλεβικής υπέρτασης) 
  • μελανό χρώμα δέρματος στην κνήμη
  • χρόνια έλκη (ανοιχτές πληγές) στο κάτω τριτημόριο της κνήμης με σοβαρή δυσκολία στην επούλωση, παρά την επιθετική συντηρητική αγωγή. Ακόμα και σε φάσεις επούλωσης, η υποτροπή του έλκους ήταν σίγουρη.

Διάγνωση

 

Η παραπάνω κατάσταση του ασθενούς αποτελεί σοβαρή εκδήλωση μιας φλεβικής πάθησης γνωστής με την ονομασία “μεταθρομβωτικό σύνδρομο”. Το σοβαρό μεταθρομβωτικό σύνδρομο παρατηρείται, συνήθως, λίγα χρόνια μετά από επεισόδιο οξείας φλεβικής θρόμβωσης στις λαγόνιες και μηριαίες φλέβες και προκαλείται από μία ουλή που αναπτύσσεται μέσα στις θρομβωμένες φλέβες, η οποία και κλείνει τον αυλό των φλεβών που προσβάλλονται. Η ουλή αυτή, στην περιοχή των λαγονίων και μηριαίων φλεβών εμποδίζει την έξοδο του φλεβικού αίματος από το κάτω άκρο προς τον κορμό, με αποτέλεσμα την κλινική εικόνα που περιγράφεται παραπάνω.   


 

Χειρουργική θεραπεία: Διάνοιξη μηριαίων και λαγονίων φλεβών, προκειμένου να αποκατασταθεί η “έξοδος” του φλεβικού αίματος από το πόδι προς τον κορμό και, έτσι, να ανακουφιστεί το κάτω άκρο από το αίμα που λίμναζε σε αυτό. 


Πραγματοποιήθηκε μια συνδυαστική (υβριδική) αγγειοχειρουργική επέμβαση, όπου συνδυάστηκαν ανοιχτές με ενδαγγειακές χειρουργικές τεχνικές. Σε διάφορες φάσεις της επέμβασης έγινε χρήση του κλασσικού διαδερμικού υπερήχου, καθώς και του σύγχρονου ενδαγγειακού υπερήχου. Η ενδαγγειακή υπερηχογράφιση πραγματοποιήθηκε με ειδικό καθετήρα στην άκρη του οποίου υπάρχει μία μικροσκοπική συσκευή υπερήχων. Η μικροσκοπική αυτή συσκευή υπερήχων μεταφέρεται μέσα στο εν τω βάθει φλεβικό σύστημα και τοποθετείται στο εσωτερικό των παθολογικών φλεβών. Οι υπερηχογραφικές εικόνες που συλλέγονται μας δίνουν σημαντικές πληροφορίες για την ακριβή κατάσταση των φλεβών και μας επιτρέπουν να γίνει σωστή διάνοιξη των φλεβών με την χρήση των ειδικών φλεβικών stents. 


Φάσεις της επέμβασης:    

 

  • Η πρώτη φάση της επέμβασης (ενδαγγειακή φάση), υπό τοπική αναισθησία, αφορούσε την μεταφορά, μέσα από τα αποφραγμένα αγγεία, ενός μικροκαθετήρα, προς την κεντρική φλέβα στην κοιλιά (κάτω κοίλη φλέβα). Ο μικροκαθετήρας αυτός εισήχθει στο εν τω βάθει φλεβικό σύστημα από την περιοχή πίσω από το γόνατο και το άκρο του τοποθετήθηκε στην κάτω κοίλη φλέβα, αφού πέρασε, με επιτυχία, τα αποφραγμένα τμήματα. Ο μικροκαθετήρας αυτός αποτέλεσε τον οδηγό μας για την μεταφορά υλικών διάνοιξης των παθολογικών φλεβών (μπαλλόνια και stents) σε μια επόμενη φάση της επέμβασης.  

 


 

 

 

 

 

Η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη φάση της επέμβασης πραγματοποιήθηκαν την επόμενη ημέρα, στον ίδιο χειρουργικό χρόνο, υπό γενική αναισθησία. 

 

  • Στην δεύτερη φάση (ανοιχτή χειρουργική τεχνική) έγινε τομή στην άνω περιοχή του μηρού και αποκαλύφθηκαν τα μηριαία αγγεία με όλους τους κλάδους τους. Ακολούθησε διάνοιξη της κεντρικής μηριαίας φλέβας και διενεργήθηκε ενδοφλεβεκτομή (endovenectomy), χειρουργικός καθαρισμός, δηλαδή, της ουλής που είχε αναπτυχθεί μέσα στο αγγείο. Στην συγκεκριμένη φλεβική περιοχή, επιλέχθηκε ο ανοιχτός χειρουργικός καθαρισμός και όχι κάποια ενδαγγειακή τεχνική, λόγω μειονεκτικής συμπεριφοράς των stents σε αυτή την περιοχή. 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Στην τρίτη φάση (ενδαγγειακή), με οδηγό τον μικροκαθετήρα από την προηγούμενη ημέρα, τοποθετήθηκε το ειδικό σύρμα μέσα στην βλάβη, πάνω στο οποίο πέρασαν τα μπαλλόνια και τα stents για να ανοίξουν τις βλάβες στις λαγόνιες φλέβες.  


 

 

 

 

 

 

 

  • Τέλος, στην τέταρτη φάση (ανοιχτή χειρουργική τεχνική) γίνεται κατασκευή μιας αρτηριοφλεβικής επικοινωνίας (φίστουλα), μεταφορά αίματος δηλαδή, από το αρτηριακό σύστημα, το οποίο έχει υψηλές πιέσεις προς το φλεβικό σύστημα, το οποίο έχει χαμηλές πιέσεις. Με την φίστουλα επιτύχαμε υψηλές αιματικές ροές στο φλεβικό τμήμα που διανοίχτηκε με την ενδοφλεφλεκτομή και τις αγγειοπλαστικές, προστατεύοντας, έτσι, (με τις υψηλές αιματικές ροές) αυτές τις περιοχές, από ένα οξύ θρομβωτικό επεισόδιο. Η φίστουλα διατηρήθηκε για 2 μήνες, περίπου, προκειμένου να ενσωματωθούν τα φλεβικά stents στα αγγειακά τοιχώματα και να επουλωθεί η περιοχή του χειρουργικού φλεβικού καθαρισμού, με ασφάλεια. Η σύγκλησή της, 2 μήνες μετά, έγινε με χειρουργική απολίνωση.     



Ο ασθενής δεν παρουσίαζε οποιαδήποτε διεγχειρητική ή μετεγχειρητική επιπλοκή. Τα συμπτώματα υποχώρησαν άμεσα μετεγχειρητικά και από την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα περπατούσε, στο νοσοκομείο, ελεύθερα. Το οίδημα του κάτω άκρου υποχώρησε σημαντικά, η γάμπα μαλάκωσε και το έλκος της κνήμης εμφάνιση πολύ καλή πορεία επούλωσης. Δέκα μήνες μετά ο ασθενής είναι σε άριστη κατάσταση, περπατά ελεύθερα (πραγματοποιεί αποστάσεις χιλιομέτρων για την βελτίωση της φυσικής του κατάστασης), γυμνάζεται και είναι απαλλαγμένος από τα έλκη της κνήμης που τον ταλαιπωρούσαν.

 

Θα ήθελα από την ιστοσελίδα μου να ευχαριστήσω θερμότατα την ομάδα συναδέλφων ιατρών και νοσηλευτών που έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και συνέβαλαν με την εξαιρετική εμπειρία τους σε αυτή την επιτυχία,

 

  • Τον αγγειοχειρουργό κ. Χρήστο Γκέκα εξαιρετικό συνάδελφο, πολύτιμο συνεργάτη σε κάθε βήμα αυτής της επιτυχίας.
  • Τον ιατρό αναισθησιολόγο, κ. Γεώργιο Δαμασιώτη, ο οποίος  χειρίστηκε τα θέματα αναισθησίας του ασθενούς και έκανε την μετεγχειρητική πορεία του, όσο το δυνατόν πιο ευχάριστη.
  • Τους προϊσταμένους χειρουργείου στο νοσοκομείο Ιασώ General  κ. Ζήση Δημόκα, και κ. Τσαγκά Καλλιόπη, για την εξαιρετική οργάνωση και διαχείρηση του περιστατικού στο χειρουργείο.
  • Τους νοσηλευτές χειρουργείου κ. Πιστιάλκα Γεωργία, κ. Αφένδρα Μαρίζα, κ. Εκμεκτσόγλου Έλσα, κ. Πανδρεμένο Σωτήρη, για την άριστη βοήθεια και συνεργασία τους.

 Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω,

  • Τον συνάδελφο ακτινολόγο κ. Νικόλαο Λιάση, ο οποίος, με την εξαιρετική εμπειρία στον υπερηχογραφικό έλεγχο του εν τω βάθει φλεβικού συστήματος, προσφέρει σημαντικότατες υπηρεσίες στην παρακολούθηση του ασθενούς. 

Τέλος, θα ήθελα να απευθύνω ιδιαίτερες ευχαριστίες στον καθηγητή του πανεπιστημίου του Michigan και πρώην διευθυντή του Jobst Vascular Institute,  Dr. Anthony J Comerota για την πολύτιμη συνδρομή του στη μελέτη του περιστατικού. Ο Dr. Anthony J Comerota είναι από τους πρώτους αγγειοχειρουργούς που εφάρμοσαν αυτή την τεχνική, και ίσως με τη μεγαλύτερη εμπειρία σήμερα, παγκοσμίως, στην χειρουργική του εν τω βάθει φλεβικού συστήματος. Είχα την τιμή να έχω μια υπέροχη συνεργασία μαζί του στην Αμερική, η οποία, έστω και εξ'αποστάσεως, συνεχίζεται μέχρι και σήμερα στο επίπεδο σχεδιασμού πολύπλοκων, παρόμοιων περιστατικών.